علیه امارات، اعتراض کنیم؛ نژادپرستی نکنیم
تاریخ انتشار: ۱۶:۵۱ - ۰۱ شهريور ۱۳۹۹
آیا نمی‌ترسیم از روزی که کینه‌ها و نفرت‌ها و نادانی‌ها سر بازکنند و به جای صلح و آشتی و دوستی، خشم و نزاع و دشمنی درو کنیم؟
توافق اماراتو اسرائیل
رویداد۲۴ دولت امارات به تازگی اسرائیل را به رسمیت شناخت و از برقراری رابطه با این رژیم خبر داد. این اتفاق موجی از اعتراضات و انتقادات را علیه امارات در جهان اسلام و از جمله در ایران به وجود آورد، اما با این تفاوت که در ایران، بخشی از این اعتراضات رنگ و بوی نژادی و نژادپرستی نیز به خود گرفته است.

روزنامه‌ای پرتیراژ و پرمخاطب و روشنفکری، از تیتر یک "توطئه عربی – عبری" استفاده می‌کند گو اینکه ولیعهد ابوظبی، نماینده مردم عرب و نتانیاهو نماینده یهودیان و زبان عبری است و شاعری خوشنام انتقاد از حاکم امارات را به نزاع فارس - عرب تقلیل می‌دهد.

البته این برای اولین بار نیست که انتقاد از رفتار‌های یک یا چند دولت عربی در ایران با کنایه و توهین و تحقیر نژاد و زبان عربی نیز همراه می‌شود و البته این رفتار، نه انسانی است و نه اسلامی و نه اخلاقی.
 
دولت‌های عربی نه نمایندگان مردم عرب هستند و نه می‌توان رفتار نادرست یک دولت کشور عربی را به پای نژاد و زبان و مردم و فرهنگ عرب نوشت. همان گونه که رفتار دولت اردوغان در ترکیه و بارزانی‌ها در کردستان عراق و علی اف در جمهوری اذربایجان و دولت‌های آلمان و ترکمنستان و تاجیکستان و فرانسه و ... ربطی به زبان و مردم ترک، کرد، آذری، آلمانی، تاجیک و فرانسوی و ترکمن یا ... ندارد و در نقد رفتار هیچ کدام از این دولت ها، نمی‌توان زبان به تحقیر فرهنگ و زبان و نژاد مردم این سرزمین‌های باز کرد.

بیشتر بخوانید: بن زاید از توافق صلح با اسرائیل چه سودی می‌برد؟ / پای آمریکا در میان است؟
پس دلیل چیست که عده‌ای تا فضای انتقاد از تصمیم یک دولت در کشور‌های عربی ایجاد می‌شود از مرز‌های دولت‌ها و کشور‌ها فراتر می‌روند و به سمت تحقیر و تمسخر زبان و هویت و فرهنگ حرکت می‌کنند؟ چرا انتقادات و اعتراضات سیاسی، رنگ و بوی نژادپرستی به خود می‌گیرد؟ چرا از هر بهانه‌ای برای تحقیر و تذلیل زبان و فرهنگ و نژاد عرب و عربی استفاده می‌کنیم؟ آیا نمی‌دانیم این کار به لحاظ اخلاقی زشت و ناپسند است؟ آیا نمی‌دانیم این کار از رذایل اخلاقی است؟

آیا نمی‌دانیم هموطنان عرب از این پرده دری غیراخلاقی و نازساگویی و تحقیر و تمسخر نژادپرستانه، غصه به دل می‌گیرند و ناراحت می‌شوند؟ آیا نمی‌دانیم با این اقدام همزیستی میان بخش‌های مختلف تشکیل دهنده جامعه ایرانی را سخت و سخت‌تر می‌کنیم؟ آیا نمی‌دانیم با نفرت پراکنی، ارتباط و گفتگو را بلاموضوع می‌کنیم؟

آیا نمی‌دانیم با توهین‌های نژادی و زبانی، کینه جویی و نفرت افکنی را در دل شهروندان خود می‌کاریم تا روزی دیگر در قالب‌های دیگری از نژادپرستی و دیگرستیزی، شاهد تاثیرات آن باشیم؟ آیا نمی‌ترسیم از روزی که کینه‌ها و نفرت‌ها و نادانی‌ها سر بازکنند و به جای صلح و آشتی و دوستی، خشم و نزاع و دشمنی درو کنیم؟
خبر های مرتبط
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر: